Przeglądając różne drzwi szklane mieli zachwyt z przeszkleń. Śmieli się, że Gaahla z Gorgorotha mogli umieścić na przeszkleniu  bądź  model glana. Ogólnie zauważyłem, że im dłużej tam z nimi przebywałem tym bardziej mi się udzielało. Ktoś z nich wyciągnął aparat fotograficzny i strzelił mi zdjęcie jak stoję podziwiając drzwi szklane dwuskrzydłowe. Oczywiście chciałem skorzystać na tym, że akurat tam byłem i podpytywałem się na temat rodzaju szkła. Niczego nowego jednak się nie dowiedziałem. Większość produktów  wyprodukowana  z tego samego gatunku szkła.  Sporo produktów była warta podziwu . Wziąłem oczywiście katalog z drzwiami szklanymi i ruszyliśmy z powrotem do auta. Miałem nadzieje, że powrócimy do domu lecz było wprost przeciwnie. Będąc w Poznaniu grzechem byłoby nie odwiedzić mekki klimaciarzy, a mianowicie mostu św. Rocha. Próbowałem wyperswadować im, że żona się może niepokoić, albo coś. Maciej podał mi komórkę i zadzwoniłem do niej podając gdzie jestem, gdzie jadę i kiedy być może będę. Pod mostem św. Rocha sporo było młodych ludzi w długich kłakach słuchających cięższego uderzenia. Zapoznaliśmy się pokrótce otwierając alkohol.  W taki oto sposób rozpoczęła się prawdziwa impreza . Przez chwilę poczułem się jakbym miał dosłownie znów 17 lat. Polemizowaliśmy na temat muzyki i literatury. Nie wspomnę o tematyce koncertów. Byłem ciekawy w jaki sposób udamy się w drogę powrotną, skoro nawet kierowca był w stanie delikatnego upojenia. Przez zaledwie jedną noc zdążyłem nasłuchać się i szwedzkiego death metalu, którego mało co odsłuchiwałem w ogóle i  punk rocka, którego słyszałem zawsze gdy przebywałem w pobliżu Marcina  lub Tomka. Jak się okazało przenieśliśmy się do klubu „U Bazyla”, gdzie jakimś cudem usnąłem. Podobnie zresztą jak reszta. Zbudzony w niedziele w południe zauważyłem, że reszta jeszcze smacznie śpi. Zbudziwszy ich namówiłem ich do powrotu do domu. Myślałem sobie, że będzie się z czego Ziutce tłumaczyć. Po wypiciu kawy poszliśmy znaleźć samochód, a po jego odnalezieniu ruszyliśmy w drogę powrotną. Tak minął cały sobotni dzień.

Zacząłem więc opisywać początek roku 2010 zaczynający się od spotkania swoich znajomych sprzed lat i o istniejącym planie grupowego pojawienia się w hurtowni, gdzie weryfikować będę różne modele drzwi szklanych, czy mi się podobają czy też nie. Zdjęcie dorzucę dopiero po odwiedzinach w sklepie.  Jak już mamy się zbłaźnić to porządnie . Nie wiem  konkretnie  na jakiej zasadzie to działa, ale do znajomych zaprosiło mnie parę ludzi z okolicy, w tym Maciuś. Skomentowali zdjęcia i fajnie. Przed wyjściem z laptopa zajrzeć jeszcze musiałem na pocztę  oraz  naszą klasę. Otrzymałem  zaproszenia na niezwykle popularnym  portalu społecznościowym. Jedno było od Stiepana, a drugie od jakiegoś kolesia. Na samym wstępie nie miałem bladego pojęcia kim jest ta osoba. Dopiero po przejrzeniu zdjęć wydawać mi się zaczęło, że skądś tę postać kojarzę . Może to ktoś poznany w Jarocinie, może to ktoś poznany na Przystanku Woodstock, a może ktoś poznany na studiach – nie wiem. Zresztą mniejsza o to. Czas na zegarku wskazywał godzinę późną, a jakby nie było jutro czeka mnie ciężki dzień. Wyłączyłem laptopa, zjadłem coś lekkostrawnego i położyć się spać.

Widzę, że  obieżyświat  z niego nie lada.  Zwróciłem uwagę na bardzo ciekawe ujęcia z Pragi, Budapesztu, Transylwanii oraz Salonik . Wpisy sugerowały, iż ów Stiepan  zdecydowanie  jest osobą obytą . Tło zdjęć ( tutaj podkreślę, że bardzo profesjonalnych ) nie stanowią jedynie miejsca zabytkowe,  ponieważ  widniało jedne, wykonane bodajże w Pradze, którego tłem jest nowoczesny dom handlowy. Otwierając drzwi szklane Stiepan wchodzi do niego z niewielką siateczką. Cóż…. Slawistyka to bardzo interesująca dziedzina nauki.  Musiałbym sam osobiście przyznać, że folklor, języki  oraz wspólne dla wszystkich Słowian korzenie same w sobie są niezwykle interesujące i warto je głębiej poznać . Sam osobiście interesuje się tymi sprawami.  Całkiem nie tak dawno, bo zaledwie parę lat temu zamierzałem się na drobny wypad na Festiwal Wikingów i Słowian w Wolinie . Stiepan gości u nas w domu i za pewne zostanie tu do końca stycznia. Lubię się wdawać w podobne tematy,  przynajmniej  kiedyś lubiłem. Chyba sobie wypożyczę jakąś książkę związaną z kulturą Słowian albo  ich folklorem.

W końcu postanowiłem przejść do rzeczy pytając go o sobotnie spotkanie.  Wychodzę z pracy punkt 13.00 . Jestem więc ciekawy o której wyjeżdżamy. Dowiedziałem się , że podjadą po mnie pod Pomonę, tak więc wyruszymy od razu po 13.00. Na miejscu będę poprzeglądać różne drzwi szklane i zdecyduje, które bardziej mi odpowiadają, które bardziej mi się podobają . Oczywiście mam świadomość, że będzie to dziwnie wyglądało.  Mógłbym się tam udać przecież osobiście bez obecności swoich znajomych . Nie wiem  co to za idea . Byłbym gotów sobie rękę odrąbać, że nie skończy się na pobycie w hurtowni.  Z pewnością  będą  mieli zamiar  pójść gdzieś na piwko. Naprawdę bardziej sentymentalnych ludzi jeszcze nie widziałem. Ziutka przygotowała  znakomity  obiad, a mianowicie pieczonego indyka. Palce lizać. Myślę, że długo nie siedziałem przy komputerze. Nie zamierzałem całego popołudnia spędzać przy monitorze komputera. Najważniejsze to się właściwie  zrelaksować.

Wiele rzeczy się od tamtego czasu zdarzyło . Sposób myślenia oraz  hierarchia wartości uległa absolutnej zmianie. Mam teraz rodzinę, pracuję, płacę podatki i niczym już nie przypominam młodego gniewnego alternatywnego chłopaka w długich piórach i w wytartym jeansie.   Ośmieliłem się napisać to jak najdelikatniej . Oczywiście przyjęli to jak najbardziej pozytywnie. Maciek cię pytał czy widziałem jego photobloga i zdjęcia na nim umieszczone. No pewnie, że tak – odpisałem.  Podesłał mi link, po którego kliknięciu znalazłem się przy zdjęciu jego osoby prezentującego za sobą drzwi szklane . Pojawiłem się wcześniej na jego photoblogu i obadałem te zdjęcie.  Nie były to jednak przypadkowe drzwi w sklepie jak twierdził. Kupił je i  zamierza  w najbliższym czasie wstawić je do salonu. Dobry wybór. Ogólnie powiedziałem, że w późniejszym czasie może się  także  wybiorę do sklepu. No nie…pomysł, że wybierzemy się całą paczką mnie po prostu rozwalił. Zgodziłem się jednak. Niech im będzie. Zdaje sobie sprawę, że  z pewnością  dziwnie to będzie wyglądać, ale co mi tam. Skończyłem nie tak długo potem rozmowę i wyłączyłem laptopa. Nic tak nie odreagowuje jak stary dobry rock n’roll w postaci AC / DC. Wsłuchując się w „ Highway to hell” wypoczywałem.

Ziuta pochwaliła się, że spotkała w drodze do warzywniaka ekspedientkę sklepu, w którym byłem wczoraj.  Cały czas narzeka na dzisiejszą młodzież . Ponoć wygrażała jednemu szczególnie aktywnemu, że gdyby nie były to drzwi szklane z szybami wykonanymi z  właściwego  szkła  to  zapewne   by się zbiły, a wtedy poniósłby tego konsekwencje.  Ma delikwent tylko szczęście, że szkło klejone cechuje się wytrzymałością oraz odpornością, gdyż w przeciwnym wypadku poznałby gniew pani Goździkowej . Może uznać się za  szczęściarza , że szyba nie pękła. Takie szyby pękają w  specyficzny  sposób. Powstaje zwykle sieć pęknięć rozchodzących się promieniście wokół źródła uderzenia. Takich śladów jednak nie ma.  Kawę zrobimy sobie w późniejszym czasie .  Ziutka upiekła jabłecznik wczoraj. Miała ochotę na słodkie, także postanowiła  odrobinę  posiedzieć w kuchni. Mhm…..ja sam myślę, że niedługo wezmę się za eksperymenty kulinarne.